Βικτώρια| 08.05.22

Τα 1000mg Απουσίας ήταν μόνο η αρχή

Έφτασα μεσημέρι, άγριο, Αθηναϊκό, στον σταθμό ταξιτζήδες έψαχναν κούρσα, έβριζαν, λίγο έλειψε να πιαστούν στα χέρια όμως οι φοιτητές γελούσαν και έπαιζαν στα δάχτυλα συνθηματικά του ιδρωμένου πόθου, δεν αναγνώριζα τις πλατφόρμες μα τίποτα δεν έδειχνε να έχει αλλάξει, με τη βαλίτσα στο χέρι και το κεφάλι βαρύ πήρα τον συρμό κι άλλωστε, ένας από όλους ήμουν και εγώ, γιατί να διαφέρει η τροχιά μου; κατέβηκα εκεί, πριν συναντήσω άνθρωπο, ήξερα πού έπρεπε να πάω για να βρεθώ πρώτα με την πόλη, σου έστειλα μία φωτογραφία, μου έστειλες κι εσύ, ήσασταν χαρούμενοι, μπορούσα να είμαι κι εγώ, κάθισα στο πρώτο γυράδικο που βρήκα, ζήτησα να πιω, για δικαιολογία ζήτησα και φαγητό, ο σερβιτόρος ήταν μικρός, παιδί σχεδόν, τα είχε λίγο χαμένα μέσα στον χαμό της ώρας, μου έφερε δύο μπύρες, ήπια, έκλεισα τα μάτια και άκουσα, άκουσα καλά, ήθελα να μάθω αν έφτιαξαν τελικά εκείνο τον Πύργο στη Βαβέλ, όλες…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 199 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s